Μύθοι, θρύλοι, στίχοι, ρήσεις, γνωμικά, αποφθέγματα, με εικαστική απόδοση σε δύο, τρείς και τέσσερις διαστάσεις...

Καλωσορίσατε στον ψηφιακό εκθεσιακό μου χώρο, εύχομαι να περιηγηθείτε ευχάριστα στα χνάρια που αφήνει συνεχώς η τέχνη κάθε μορφής στην καρδιά μου, στο μυαλό μου, στην ψυχοσύνθεση μου..

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή διαμονή.

Ρήμος Αργύριος

© All rights reserved.

*Κάποιες εικόνες είναι πολύ πιθανό να διαφέρουν σε φωτεινότητα, κοντράστ και χρώμα σε σχέση με το πρωτότυπο!

Ο Μύθος του κάβουρα.

Ο κάβουρας στο σπίτι του, κανέναν δε φοβάται… 
                            Ελληνική παροιμία




Ο Μύθος του κάβουρα.

Πρόκειται για ένα αρχαίο Ελληνικό μύθο του Αισώπου, πού, όπως έχει δείξει σχετική έρευνα, διατηρείται στη νεοελληνική προφορική μορφή του αρτιότερος σε ψυχολογική διατύπωση απ’ όσο -παραδίδεται στο αρχαίο κείμενο. Αυτόν το μύθο, όπου το φίδι συμβολίζει τούς Τούρκους και ο κάβουρας τους Έλληνες, ο Κολοκοτρώνης τον έλεγε ως έξης στα Τρίκορφα την άνοιξη του 1821.

«Ό κάβουρας καί τό φίδι έκαμαν φιλία και κουμπαριά καί αποφάσισαν να πεθάνουν μαζί, καί έτρεχαν καί τα δυό μαζί, Μιά μέρα νύχτωσαν μακρυά άπό την τρύπα του κάβουρα καί κοντά στού  φιδιού, Τό φίδι δέχτηκε τον κάβουρα στην τρύπα του, τόν προτίμησε σαν κουμπάρο του καί του είπε νά μπεί μέσα πρώτος αυτός. Επειδή ο κάβουρας δεν έχωρούσε, έσγάρλισε με τά πόδια του τήν τρύπα καί χώρεσε. Άφού έ μπήκαν μέσα και τα δύο, to φίδι αμέσως κουλουριάστηκε και άφησε στη μέση της κουλούρας τόπο, οπου έμπήκε ό κάβουρας νό κοιμηθή. Τή νύχτα τό φίδι εσφιγγε τον κάβου-ρα, γιά νά τόν ξελεπιάση και υστέρα νά τόν φάη
.
Τότε ό κάβουρας φωνάζει:
— «Κουμπάρε, μή  μέ σφίγγεις, πεθαίνω!»
Τό φίδι αποκρίνεται:
— «”Ονειρο βλέπω!»! Καί εξακολουθούσε νά τόν σφίγγη,

Άφου ό κάβουρας είδε ότι χάνεται, του λέει:
— «Κουμπάρε, ζύγωσε κοντά τ’ αυτί σου γιά νά σου εϊπώ ένα μυστικό νά ευτυχήσης».

Τό φίδι άμέσως έζύγωσε  τό αυτί του κοντά στο στόμα του κάβουρα. Καί τότε έκεΐνος τσακώνει με τή δαγκούνα του τό φίδι στό λαιμό, τό σφίγγει, τό κρατάει πολλήν ωρα, τό φίδι στρίβεται ξαναστρίβεται, έψόφησε. Τότε δ κάβουρας τό έπήρε τραβώντας τή νύχτα έξω άπό τήν τρύπα του. Τήν αύγή, όπου είδε τό φίδι ο κάβουρας καί ήταν ξαπλωμένο ίσια, σάν ραβδί, τού είπε:
— « Av ήσουν καί τή νύχτα έτσι ίσιος, μαύρε κουμπάρε, δέν έπέθαινες, αλλ’ οΰτε όνείρα τα έβλεπες!».

Είχε καί τόν προσωπικό επίλογο του ο Κολοκοτρώνης, όταν διηγόταν τήν ιστορία του Φιδιού καί τοΰ κάβουρα. ‘Έδειχνε στούς “Ελληνες άπό τά Τρίκορφα τήν πολιορκημένη Τριπολιτσά καϊ έλεγε: «‘Ετσι καί οι Τούρκοι άν έπερπάταγαν ίσια, δέν τούς είχαμε τώρα έτσι στόν όδορό. Άλλά καλά τους έχομε, δέν ησύχαζαν, όλο κακά μας έκαναν!»

Την ιστορία τού Κολοκοτρώνη έχει γράψει ο γραμματέας του Φωτάκος, στον πρώτο τόμο τού βιβλίον του «Απομνημονεύματα περί τής Ελληνικής Επαναστάσεως».


Πλαστικό, ακρυλικό, σκόνες, κόλλα βινυλίου, νερό και μια χούφτα χώμα από το κελί του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη σε καμβά. 
Διαστάσεις σε cm: 160 x 200
Χρονολογία 2015